عصر اردشير دوم به نام عصر « سوفريم » يعنى عصر نويسندگان ، معروف است « سوفر » به معنى نويسنده است . چون در اين دوره نويسندگان و متفكران بنى اسرائيل در پناه آرامشى كه اردشير براى آنان تأمين كرده بود و مخارجى كه از خزانهء شاهى ايران براى انجام اين مقاصد هزينه مىشد به مطالعه و نوشتن و تكثير نمودن كتب مقدس انبيا پرداختند اين دوره را دورهء سوفريم يا دورهء ظهور نويسندگان كتب دينى ناميدند . آسايش و آبادانى اورشليم تا زمان اردشير سوم ، پسر و جانشين اردشير دوم ، معروف به اخس [ 25 ] 359 تا 338 ق . م و نيز زمان پسر اردشير سوم به نام ارشك 338 تا 336 ق . م و همچنين تا پايان سلطنت داريوش سوم [ 26 ] ( دارا ) و نوادهء داريوش دوم معروف به كدمان ( 336 تا 330 ) ق . م ادامه يافت .